فیلم داستان دو برادر را روایت می کند که بعد از سالها جدایی دوباره به هم می رسند. یکی از برادران در اسرائیل زندگی می کند و دیگری در سوریه. آنها پس از 47 سال دوری تصمیم می گیرند دوباره یکدیگر را ملاقات کنند. آنها در طول سفرشان به خاطرات مشترکشان می پردازند و با گذشته خود روبرو می شوند و ...

شادی پس از سال‌ها زندگی در ایتالیا به زادگاهش ناصره بازمی‌گردد. اما این یک بازگشت باشکوه نیست. او تا حدی از روی بی‌میلی بازگشته تا به «واجب» (یا وظیفه) خود عمل کند و به همراه پدرش، کارت‌های دعوت عروسی خواهرش را به دست مهمانان برساند. تنش‌های زیرپوستی میان این دو که اغلب در ماشین و ترافیک گیر افتاده‌اند، بالا می‌گیرد و شکاف‌های گاه کمیک میان دو مرد را آشکار می‌کند که در دنیاهای متفاوتی زندگی می‌کنند اما پیوندی ناگسستنی دارند.

در این هیجان‌انگیز پساآخرالزمانی، در حالی که تمدن بشری به خاطره‌ها پیوسته است، مردی با پذیرفتن ناخواسته غریبه‌ها به پناهگاه خود، خانواده‌اش را به خطر می‌اندازد.

طارق و مادرش غیداء در میان ده‌ها هزار پناهنده‌ای هستند که با عبور از مرز فلسطین، در بحبوحه هرج‌ومرج جنگ شش‌روزه از پدر طارق جدا شده‌اند. آن‌ها در نهایت در اردوگاه پناهندگان حریر ساکن می‌شوند؛ خانه‌ای موقت برای نسل جدیدی که بر اثر جنگ آواره شده‌اند. طارق رویای پیوستن دوباره به پدرش را در سر می‌پروراند و تلاش می‌کند تا خود را با زندگی جدیدی به دور از تمام چیزهایی که قبلاً می‌شناخت وفق دهد.

این فیلم داستان گروهی از دوستان جوان را در شهر تل‌آویو دنبال می‌کند و به همان اندازه که یک ترانه عاشقانه برای این شهر است، به بررسی این ادعا می‌پردازد که مردم تل‌آویو از بقیه کشور و آشفتگی‌های آن جدا افتاده‌اند. فیلم به زندگی جوانان در تل‌آویو از دیدگاه همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان، یهودیان و اعراب، و مردان و زنان نگاه می‌کند.